Skip to content

Prenatalne przewidywanie ryzyka wystąpienia zespołu płodowej hydantoiny ad 6

1 miesiąc ago

154 words

Czterej z prospektywnie zidentyfikowanych pacjentów byli narażeni tylko na fenytoinę (Dilantin, 300 do 400 mg na dobę), podczas gdy pacjenci zidentyfikowani retrospektywnie byli narażeni na terapię skojarzoną i otrzymywali dawki fenytoiny w zakresie do 1200 mg na dobę. Takie niemowlęta, gdy są zestresowane w macicy przez obecność leków przeciwdrgawkowych hydantoiny, nie metabolizują łatwo toksycznych pośrednich utleniających metabolitów. To czyni je znacznie bardziej podatnymi na działanie teratogenne tych związków. Z drugiej strony, płody o wysokim poziomie hydrolizy epoksydowej są w stanie szybko metabolizować epoksydy, a zatem mają mniejsze ryzyko niekorzystnego działania teratogennego. Dowody potwierdzające tę hipotezę można znaleźć w pomiarach aktywności hydrolazy epoksydowej w rodzinie z heteropateralnymi bliźniakami dwuzygotycznymi, które były niezgodne z klinicznymi cechami zespołu płodowej hydantoiny. 29 Stosując tę samą cienkowarstwową próbę chromatograficzną stosowaną w tym badaniu, Buehler 30 wykazał, że mikrosomalna aktywność hydrolazy epoksydowej dotkniętego chorobą bliźniaka była niska (<30 procent normy) w porównaniu z inną eksponowaną bliźniaczą (50 procent normy), która pomimo słabego wzrostu i szerokiego, obniżonego nosa został uznany za pozbawiony charakterystycznych cech płodowego zespołu hydantoinowego po zbadaniu przez doświadczonych dysmorfologów. Pomimo polimorficznego charakteru mikrosomalnej aktywności hydrolazy epoksydowej w populacji ludzkiej, byliśmy w stanie zdefiniować szereg wartości, które reprezentowały osoby z upośledzoną zdolnością do metabolizowania epoksydów, pośrednich metabolitów, szybko. Gdy monitorowano 19 ciąż z amniopunkcja, zidentyfikowano cztery płody, których aktywność enzymatyczna była uważana za niską, co stawiało je na wysokim ryzyku dla płodowego zespołu hydantoinowego. Pozostałe 15 płodów miało aktywność enzymatyczną powyżej progu dla niskich poziomów enzymów (30 procent normy) (ryc. 3). Po porodzie w terminie badano 19 niemowląt i wszystkie 4 osoby, u których wystąpiło ryzyko, miały kliniczne wyniki zgodne z rozpoznaniem płodowego zespołu hydantoinowego. Brak poważnych ustaleń może korelować z niższymi dawkami matczynego leku i fenytoiną (Dilantin) stosowanymi w monoterapii, zgodnie z propozycją Oquni ego i współpracowników.31 Pozostałe 15 niemowląt okazało się być normalne, chociaż przedłużony okres obserwacji będzie upewnić się, że problemy rozwojowe reprezentujące najbardziej drobne przejawy zespołu płodowej hydantoiny nie występują u tych 15 dzieci.
Wpływ odziedziczonych zaburzeń w detoksykacji fenytoiny tlenku metylu na wyniki ciąż skomplikowanych terapią fenytoiną został wcześniej zbadany przy użyciu innego testu biologicznego. 26 Strickler i współpracownicy26 opracowali procedurę pomiaru cytotoksyczności, w której limfocyty od pacjentów inkubowano w 37 ° C przez 16 godzin w obecności fenytoiny (62,5 .mol na litr) i białka mikrosomalne myszy wstępnie traktowanych fenobarbitalem. Po przeprowadzeniu tego testu na komórkach od 24 dzieci narażonych na fenytoinę w macicy zaobserwowano znaczny wzrost liczby komórek w 14 z próbek.26 Dwanaście z 14 dzieci z pozytywnymi testami miało jedną lub więcej poważnych wad rozwojowych w porównaniu z 2 z 10 dzieci z ujemnym wynikiem testu
[hasła pokrewne: złamanie kości łonowej, związek międzygminny ślęza oława, pikawa gdańsk ]

0 thoughts on “Prenatalne przewidywanie ryzyka wystąpienia zespołu płodowej hydantoiny ad 6”