Skip to content

Prenatalne przewidywanie ryzyka wystąpienia zespołu płodowej hydantoiny ad 5

1 miesiąc ago

576 words

Próbki z czterech płodów, którym następnie postawiono diagnozę płodowego zespołu hydantoinowego, wskazują stałe pręty, a 15 próbek od płodów, które następnie potwierdzono, że nie mają charakterystycznych cech tego zespołu, są oznaczone szarymi prętami. Ryc. 4. Ryc. 4. Niemowlę z charakterystycznymi cechami twarzy i dystalną cyfrową hipoplazją zespołu płodowej hydantoiny. U tego pacjenta rozpoznanie kliniczne wykonano przy urodzeniu, a niską hydrolazę epoksydu wykazano w hodowanych fibroblastach z próbki pobranej z biopsji skóry.
Po wstępnym badaniu 19 kobiet, u których ciążę powikłano padaczką leczoną monoterapią fenytoiną, skierowano do ośrodka medycznego na amniopunkcja z powodu ich zaawansowanego wieku. Na podstawie amniocytów uzyskanych z tej grupy określono, że 4 płody wykazywały aktywność hydrolizy epoksydowej poniżej 30% wzorca, podczas gdy 15 płodów wykazywało aktywność enzymatyczną, która mieściła się w normalnym zakresie (> 30% normy) ( Ryc. 3). Wszystkie cztery niemowlęta o niskiej aktywności hydrolazy epoksydowej miały kliniczne wyniki zgodne z diagnozą płodowego zespołu hydantoinowego. Obejmowały one rysy twarzy takie jak zadarty nos z łagodną niedorozwojem śródpiersia, długą górną wargę z cienką czerwoną obwódką i nieobecny łuk Kupidyna (cztery niemowlęta) (ryc. 4); waga między dziesiątym a 25. percentylem (cztery niemowlęta); i hirsutyzm obejmujący twarz, plecy, ramiona i nogi (cztery niemowlęta), większość (trzy) z mniej zaznaczonym wzrostem włosów na rękach i nogach. Dalsza niedorozwój paznokci, w której zwężono i skrócono łożysko paznokcia, obserwowano również u wszystkich czworga dzieci. Główną cechą neurologiczną odnotowaną podczas badania była hipotonia o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Dwa z czterech niemowląt opóźniły rozwój motoryczny w pierwszym roku życia, prawdopodobnie ze względu na hipotonię centralną, a nie na niedorozwój umysłowy. Pozostałe 15 niemowląt, które miały aktywność hydrolizy epoksydowej płodu przekraczającą 30 procent normy, wszystkie były uważane za klinicznie normalne po urodzeniu i nie miały cech płodowego zespołu hydantoinowego. Te dzieci są teraz między pierwszym a piątym rokiem życia i nie są objęte żadnymi specjalnymi programami edukacyjnymi. Ponadto ich rodzice uważają, że dodatkowe badania nie są konieczne, ponieważ dzieci te wydają się być podobne do ich rodzeństwa. Żadne testy rozwojowe nie były możliwe, chociaż podejmowano próby kontynuacji.
Dyskusja
W naszych początkowych badaniach aktywności hydrolizy epoksydowej w próbkach 100 amniocytów stwierdziliśmy, że populacja próbki nie była rozkładana normalnie pod względem aktywności enzymatycznej; raczej można ją podzielić na trzy różne fenotypy, charakteryzujące się niską (średnia, 31 procent), średnią (średnio, 59 procent) i wysoką (średnia, 94 procent) aktywność enzymu. Pojawienie się trzech fenotypów wysoce sugeruje enzym kontrolowany przez pojedynczy gen recesywny, o niskiej aktywności enzymu sygnalizującej homozygotyczność dla allelu recesywnego. Recesywny charakter tego enzymu nie jest unikalny, ponieważ nie mniej niż 170 spośród 521 zaburzeń recesywnych wymienionych w katalogu 27 McKusicka to wady enzymów. Ponadto obecność resztkowej aktywności enzymatycznej wśród homozygotycznych recesywnych niemowląt jest również zgodna z wieloma, jeśli nie większością, niedoborów enzymów ludzkich.
Rozkład aktywności hydrolazy epoksydowej u 16 dzieci (4 zidentyfikowane prospektywnie i 12 retrospektywnie), którym podano rozpoznanie zespołu płodowej hydantoiny, był nie do odróżnienia od tego w próbce losowej o niskiej aktywności enzymatycznej lub od odpowiadającej genotypowi homozygotycznego recesywnego
[patrz też: olej kokosowy tłoczony na zimno, tętniak przegrody międzyprzedsionkowej bez cech przecieku, flixonase nasule ]