Skip to content

Autoprzeciwciała przeciwko GABA-ergicznym neuronom i trzustkowym komórkom beta w zespole Stiff-Mana czesc 4

1 miesiąc ago

553 words

Obejmowały one osoby zdrowe i pacjentów z różnymi zaburzeniami neurologicznymi, IDDM i innymi chorobami autoimmunologicznymi specyficznymi dla narządu lub układowymi. Osiemdziesięciu dwóch pacjentów miało dodatnie przeciwciała przeciw komórkom wysepkowym (57 miało IDDM). Autoprzeciwciała przeciwko neuronom GABA-ergicznym występowały tylko u czterech z tych pacjentów, z których wszyscy byli dodatni dla przeciwciał z komórek wysp trzustkowych (dane niepokazane). Trzy miały IDDM, a jedna miała złośliwą anemię i bielactwo. Jeden z trzech pacjentów z cukrzycą miał także ataksję móżdżkową o późnym początku.22 Figura 4. Figura 4. Western Blots ludzkiego mózgu Całkowite homogenaty pokazujące antygeny białkowe rozpoznawane przez surowicę owczą kierowaną przeciw GAD, 21, 22 za pomocą próbek surowicy i płynu mózgowo-rdzeniowego od pacjentów z zespołem sztywnego mężczyzny oraz przez próbki surowicy od pacjentów kontrolnych. W panelu A ścieżki są następujące: 1, surowica owcza skierowana przeciwko GAD; 2 do 11, próbki surowicy są pozytywne dla autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym od pacjentów z zespołem sztywnego mężczyzny; 12 i 13, próbki surowicy ujemne dla autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym od pacjentów z zespołem sztywno-męskim; i 14 i 15, próbki surowicy ujemne dla autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym od pacjentów bez zespołu sztywno-męskiego. W panelu B ścieżki są następujące: 1, surowica owcza skierowana przeciwko GAD; i 2 do 7, próbki płynu mózgowo-rdzeniowego dodatnie dla autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym od pacjentów z zespołem sztywno-męskim. Wszystkie ścieżki zostały obciążone 10 .g białka. Czas ekspozycji autoradiograficznej wahał się od pasa do linii. Pasmo widoczne we wszystkich ścieżkach reprezentuje ciężkie łańcuchy ludzkiej IgG obecne w krwi homogenatu ludzkiego mózgu, które było rozpoznawane zarówno przez przeciwciała drugorzędowe, jak i białko A znakowane 125I. Pasmo o tej samej ruchliwości elektroforetycznej co GAD było rozpoznawane przez niektóre, ale nie wszystkie, próbki surowicy od pacjentów z zespołem sztywnego mężczyzny. Strzałki na ścieżkach 10 i 11 panelu A i na ścieżce 7 panelu B wskazują prążki inne niż GAD, które zostały wyznakowane przez autoprzeciwciała u dwóch pacjentów z zespołem sztywno-męskim dodatnim pod względem autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym. Liczby powyżej pasków wskazują kody pacjenta i rozcieńczenia przeciwciał.
Aby zbadać, czy GAD był autoantygenem odpowiedzialnym za wzór barwienia obserwowany w mózgu i trzustce, to 23 nowe próbki surowicy, które były pozytywne pod względem autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym (19 od pacjentów z zespołem sztywnego mężczyzny i 4 od pacjentów bez zaburzeń) zostały przebadane na tle białek total-homogenate szczurzej i ludzkiej tkanki mózgowej za pomocą testu Western blot (ryc. 4). Zgodnie z wynikami uzyskanymi w próbkach od Pacjenta 113 (ryc. 4A i 4B, ścieżka 2), prążek lub dublet prążków o takiej samej ruchliwości elektroforetycznej, jak dublet GAD został rozpoznany przez 17 nowych próbek surowicy (16 z pacjenci z zespołem sztywnego mężczyzny i od pacjenta bez zespołu, ale z IDDM, ryc. 4A). Podobne wyniki uzyskano dla odpowiednich próbek płynu mózgowo-rdzeniowego, które były dostępne (ryc. 4B). W większości przypadków prążek (lub prążki) był praktycznie jedynym rozpoznanym, chociaż w ograniczonej liczbie przypadków jedno lub kilka głównych pasm oprócz GAD było immunoreaktywnych (jak wskazano, na przykład, strzałkami na ścieżkach 10). i 11 z fig
[patrz też: coniveo, tartriakson, wtm białystok ]

0 thoughts on “Autoprzeciwciała przeciwko GABA-ergicznym neuronom i trzustkowym komórkom beta w zespole Stiff-Mana czesc 4”