Skip to content

Autoprzeciwciała przeciwko GABA-ergicznym neuronom i trzustkowym komórkom beta w zespole Stiff-Mana cd

2 miesiące ago

484 words

W panelu F nie widać wyraźnego zabarwienia. Pasek skali mierzy 33 .m. Trzydziestu dwóch pacjentów, u których rozpoznano zespół sztywniaka-człowieka według kryteriów Gordona i współpracowników2, przebadano pod kątem obecności autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym. Zbadano próbki surowicy i dostępne próbki płynu mózgowo-rdzeniowego. Dziewiętnaście próbek surowicy (od pacjentów od 2 do 20, tabela 1) i 12 odpowiednich próbek płynu mózgowo-rdzeniowego (spośród dostępnych 15) było pozytywnych w przypadku autoprzeciwciał podczas badania za pomocą testu immunocytochemicznego na odcinkach szczura i ludzkiego mózgu (ryc. i 2A do 2E). Autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym nie stwierdzono ani w surowicy, ani w płynie mózgowo-rdzeniowym (dostępnym dla 9 pacjentów) pozostałych 13 pacjentów (pacjenci od 21 do 33, tabela i ryc. 2F). Osiemnaście spośród 24 dostępnych próbek płynu mózgowo-rdzeniowego testowano pod kątem obecności oligoklonalnych prążków. Trzy z 11 próbek płynu mózgowo-rdzeniowego od pacjentów z dodatnim wynikiem dla autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym i 2 z 7 próbek płynu mózgowo-rdzeniowego od pacjentów ujemnych na autoprzeciwciała były pozytywne dla pasm oligoklonalnych (dane nie przedstawione).
Figura 3. Figura 3. Barwienie trzustki immunoperoksydazą surowicą pacjenta z zespołem sztywnego męża (Kod 190). Sekcję wybarwiono kontrastowo hematoksyliną. Komórki beta wysepki Langerhansa są silnie oznakowane. Pasek skali mierzy 20 .m.
Wszystkie próbki surowicy i płynu mózgowo-rdzeniowego, które były dodatnie pod względem autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym również zabarwiały komórki beta selektywnie na odcinkach ustalonej trzustki szczura (Ryc. 3). Ponadto, gdy testowano za pomocą standardowego testu laboratoryjnego, który obejmuje barwienie niezmodyfikowanej ludzkiej trzustki, stwierdzono również, że praktycznie wszystkie próbki surowicy, które były pozytywne pod względem autoprzeciwciał przeciw neuronom GABA-ergicznym, były dodatnie pod względem przeciwciał przeciwko komórkom wysp trzustkowych, przeciwciał przeciwko komórkom wysp trzustkowych. lub oba (tabela 1). Inne autoprzeciwciała narządowe stwierdzono również w tej samej grupie pacjentów: przeciwciała przeciw żołądkowo-naczyniowe w 15 z 19 pacjentów, przeciwciała frakcji mikrosomalnych tarczycy w 9 z 19 i przeciwciała tyreoglobuliny w 4 z 15 (Tabela 1). Wielu pacjentów, którzy byli dodatni pod względem autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym miało IDDM (sześciu pacjentów), inne specyficzne dla narządów choroby autoimmunologiczne, w tym choroba Gravesa-Basedowa (trzy), niedoczynność tarczycy (dwie), niedokrwistość złośliwa (dwie) i bielactwo (dwie) lub oba (tabela 1). Czterech pacjentów, którzy byli dodatni pod względem autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym miało epilepsję. Jeden miał cukrzycę insulinoniezależną (NIDDM). U pacjentów, u których wynik testu był ujemny w kierunku autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym, nie wykryto autoprzeciwciał skierowanych przeciwko komórkom wysp trzustkowych (Tabela 1). Przeciwciała żołądka w wyściółce żołądka występowały u 2 z 12 pacjentów, u 3 z 12 pacjentów z przeciwciałami frakcji mikrosomalnych tarczycy i przeciwciałami tyreoglobuliny w na 9. Dwóch z tych pacjentów miało NIDDM.
Aby ocenić znaczenie częstego występowania autoprzeciwciał przeciwko neuronom GABA-ergicznym w zespole sztywno-męskim, szukaliśmy tych przeciwciał w surowicy 218 osób nieobjętych tą chorobą
[patrz też: tanzo wągrowiec, trzy korony bobolice, paweł milhausen ]

0 thoughts on “Autoprzeciwciała przeciwko GABA-ergicznym neuronom i trzustkowym komórkom beta w zespole Stiff-Mana cd”